Turtle Evolution

Tytuł: Turtle Evolution
Premiera: 2017
Producent: Tapps Games
Wydawca: Tapps Games
Platformy: iOS, Android
Gatunek: Kliker
Notka na podstawie: IoS

Dlaczego w bazie: Podobnie jak w przypadku opisywanego wcześniej przez nas „Box Turtle Simulator” także i tutaj wydawca znalazł sposób na biznes – stworzenie jednego rodzaju gry i wydanie jej w rozmaitych wersjach. W tym takiej w której klikać i łączyć należy żółwie. No, ale nie można zaprzeczyć, że żółwi jest tutaj bardzo dużo.

Źródło: Ponda, Opracował: XYuriTT

Arka Yogiego

Tytuł: Arka Yogiego
Tytuł angielski: Yogi’s Ark Lark
Premiera: 1972
Reżyseria: Joseph Barbera, William Hanna
Angielski Dubbing: Henry Corden, Walker Edmiston, Allan Melvin, Don Messick, John Stephenson, Jean Vander Pyl, Lennie Weinrib
Polski Dubbing: Zbigniew Konopka, Piotr Pręgowski, Arkadiusz Jakubik, Ryszard Olesiński, Jacek Kopczyński, Aleksander Mikołajczak, Adam Bauman, Piotr Bajor, Jacek Wolszczak, Stefan Knothe, Robert Tondera, Agata Gawrońska, Ryszard Nawrocki, Marek Frąckowiak
Gatunek: Animacja, przygodowy, komedia, dramat, familijny, fantasy, SF
Kraj Produkcji: USA

Dlaczego w bazie: Ciekawa animacja, w której w pobocznej roli, głównie tła, pojawia się Touche Turtle z serii animowanej Touché Turtle and Dum Dum. Poza scenami grupowymi gdzie śpiewa razem z innymi, ma zaledwie jedną (sekundową) scenkę gdy pokazany jest tylko on i zabiera głos.

Autor: XYuriTT

Wojna makowa

Tytuł: Wojna makowa
Tytuł oryginału: The Poppy War
Autor(zy): Rebecca F. Kuang
Tłumaczenie: Grzegorz Komerski
Rok wydania: 2018 (Eng), 2020 (PL)
Wydawnictwo: HarperCollins (Eng), Fabryka Słów (PL)

Dlaczego w bazie: Książka ta osadzona jest w fikcyjnym cesarstwie Nikan, który to jednak w całkowicie jednoznaczny sposób wzorowane jest na dawnych Chinach i czerpie z ich historii oraz kultury, w tym wierzeń. A jak tak, to nie mogło zabraknąć czarnego żółwia jako jednego z czterech kluczowych bóstw. Poniżej precyzyjna rozpiska wszystkich żółwich wzmianek w omawianym tomie:

Pierwszy kawałek jaki przywołujemy jest trochę nietypowo, zazwyczaj staramy się trzymać bowiem chronologii i przywoływać fragmenty w takiej kolejności w jakiej znajdują się w książce. W tym jednak przypadku, zacytowany fragment, zawołanie, pojawia się w tekście aż 11 razy, jest pierwszym żółwim kawałkiem na jaki natrafiamy, pojawia się też pomiędzy poniżej zacytowanymi elementami – no ale nie będziemy jedenaście razy identycznego fragmentu wklejać.

Na Wielkiego Żółwia!1

Kolejny kawałek to wspominane wyżej, wymienienie czterech głównych bóstw:

Rin się zawahała. Nie była do końca pewna, do którego z bóstw powinna zanieść modły. Ich imiona, naturalnie, znała – Biały Tygrys, Czarny Żółw, Lazurowy Smok i Cynobrowy Ptak. Wiedziała również, że reprezentują cztery kierunki świata i że razem stanowią jedynie niewielki podzbiór rozległego panteonu czczonych w cesarstwie bogów. 2

Kolejny kawałek wspomina żółwie skorupy wykorzystywane jako walutę:

Nauczyciel zachichotał.
– Ty naprawdę nigdy nie wyjeżdżałaś z Tikany, co? Mamy w cesarstwie w obiegu coś koło dwudziestu rodzajów waluty. Muszle żółwi, porcelanki, złoto, srebro, sztabki miedzi… Każda prowincja ma własny pieniądz, ponieważ ich władze nie ufają cesarskiej biurokracji. 3

Kolejna wzmianka to żółwie w kontekście żywieniowym:

– Wiesz co? Daj spokój z tą miną. Nie rób z siebie oszołomionej chłopki – zasugerował Kitaj, gdy Lan ustawiła przed nimi kolejno: pieczone przepiórki, przepiórcze jaja, zupę z płetwy rekina serwowaną w żółwiowej muszli i wieprzowe flaczki. – Przecież to zwyczajne jedzenie.4

Kolejne trzy kawałki dotyczą żółwia i odźwiernego:

Odźwierny był najdrobniejszy z trójki, przygarbiona postać w powłóczystej szacie. U jego boku człapał spory żółw.5

Cienie zbliżyły się do bramy, całkiem podobnej do wrót strzegących wejścia do akademii. Portal był dwukrotnie wyższy od bohaterów, ozdobiony szczegółowymi, elegancko rzeźbionymi sylwetkami motyli i tygrysów, a pilnował go wielki żółw, który skłonił nisko łeb w niemym geście zaproszenia.6

– Trzeci z bohaterów był pośród nich najbardziej skromny. Słaby i chorowity, nie trenował sztuk walki tak intensywnie jak przyjaciele. Był jednak lojalny i niezachwianie oddany bogom. Nie poprosił o przysługę żadnego z mieszkańców Panteonu, wiedział bowiem, iż nie jest godzien. Zamiast tego uklęknął przed pokornym żółwiem, który przepuścił ich w bramie. „Proszę jedynie o siłę, bym mógł bronić przyjaciół, i o odwagę, bym mógł chronić swój kraj”, powiedział. Na co gad odrzekł: „Otrzymasz, o co prosisz, oraz jeszcze więcej. Zdejmij z mej szyi łańcuch z kluczami. Od tego dnia po wsze czasy będziesz Odźwiernym. Masz odtąd możliwość otwierania wrót boskiej menażerii, w której mieszkają stworzenia wszelkiego rodzaju, zarówno bestie piękne, jak obmierzłe potwory pokonane przez herosów zamierzchłych epok. Są twoje, możesz im rozkazywać wedle swej woli”.7

Kolejne trzy kawałki to pomniejsze wzmianki o Wielkim Żółwiu (inne niż zawołanie wymienione na samym początku):

Bogowie Nikan byli legendarnymi herosami, utrwalonymi kulturowo symbolami, ikonami, o których przypominano sobie z okazji ważnych wydarzeń w rodzaju ślubów, narodzin czy śmierci. Stanowili personifikacje żywionych przez Nikaryjczyków uczuć. Nikt jednak nie wierzył, że człowieka, który zapomni zapalić kadzidełko ku czci Lazurowego Smoka, naprawdę czeka pechowy rok. Nikt nie sądził, że można ochronić bliskich przed złem dzięki modłom do Wielkiego Żółwia.
Nikaryjczycy praktykowali te rytuały, powtarzali odpowiednie sekwencje ruchów, ponieważ czerpali z tego specyficzną pociechę, był to dla nich wygodny sposób wyrażenia niepokoju, z jakim obserwowali koleje własnego losu.8

– Nikaryjska religia jest systemem zbyt chaotycznym, by zawierać choć ziarno prawdy – odparła. – Są czterej bogowie główni: Smok, Tygrys, Żółw i Feniks. Potem mamy całą czeredę bóstw domowych, lokalnych bożków opiekuńczych, bogów zwierzęcych, bogów rzek, bogów gór… – wyliczała na palcach.9

– Ale z drugiej strony, jeżeli nic nie jest boskie, to dlaczego przypisujemy boskość postaciom z mitologii? – odparł Jiang. – Po co bić pokłony przed Wielkim Żółwiem? Przed Ślimaczą Boginią Nüwą?10

Ostatnie dwa kawałki wspominają żółwie skorupy w kontekście wróżenia z tychże:

Mieszkańcy Rubieży od lat odgadują przyszłość poprzez interpretację wzorów na skorupach żółwi. Są w stanie leczyć przypadłości cielesne, uzdrawiając ducha. Potrafią rozmawiać z roślinami, przepędzać choroby umysłu…11

Poślubiła myśliwego. Nauczyła jego pobratymców z plemienia wielu przydatnych umiejętności: jak śpiewem sprowadzać z nieba deszcz, jak odczytywać ścieżki pogody z pęknięć na żółwiowej skorupie, jak palić kadzidełka, by uradować bóstwa opiekuńcze i zebrać w zamian bogate plony.12


1. Great Tortoise!


2. Rin hesitated before them. She was not entirely certain which one she ought to pray to.
She knew their names, of course—the White Tiger, the Black Tortoise, the Azure Dragon, and the Vermilion Bird. And she knew that they represented the four cardinal directions, but they formed only a small subset of the vast pantheon of deities that were worshipped in Nikan.


3. Tutor Feyrik chuckled. “You really have never left Tikany, have you? There are probably twenty kinds of currency being circulated in this Empire—tortoise shells, cowry shells, gold, silver, copper ingots . . . all the provinces have their own currencies because they don’t trust the imperial bureaucracy.


4. “You could act less like a dazed peasant, you know,” Kitay said as Lan laid out a spread of quail, quail eggs, shark fin soup served in turtle’s shell, and pig’s intestines before them. “It’s just food.”


5. “And the Gatekeeper.” The Gatekeeper was the thinnest of the three, a stooped figure wrapped in robes. By his side crawled a large tortoise.


6. The three heroes now approached a gate similar to those that guarded the entrance to the Academy. The doors were twice the heroes’ height, decorated with intricately curling patterns of butterflies and tigers, and guarded by a great tortoise that bowed its head low as it let them pass.


7. “The third hero was the humblest among his peers. Weak and sickly, he had never been able to train to the extent of his two friends. But he was loyal and unswerving in his devotion to the gods. He did not beg a favor from any deity in the Pantheon, for he knew he was not worthy. Instead he knelt before the humble tortoise who had let them in.
“‘I ask only for the strength to protect my friends and the courage to protect my country,’ he said. The tortoise replied, ‘You will be given this and more. Take the chain of keys from around my neck. From this day forth you are the Gatekeeper. You have the means to unlock the menagerie of the gods, inside which are kept beasts of every kind, both creatures of beauty and monsters vanquished by heroes long past. You will command them as you see fit.’


8. Gods in Nikan were the heroes of myths, tokens of culture, icons to be acknowledged during important life events like weddings, births, or deaths. They were personifications of emotions that the Nikara themselves felt. But no one actually believed that you would have bad luck for the rest of the year if you forgot to light incense to the Azure Dragon. No one really thought that you could keep your loved ones safe by praying to the Great Tortoise.
The Nikara practiced these rituals regardless, went through the motions because there was comfort in doing so, because it was a way for them to express their anxieties about the ebbs and flows of their fortunes.


9. “Nikara religion is too haphazard to hold any degree of truth,” Rin said. “You have the four cardinal gods—the Dragon, the Tiger, the Tortoise, and the Phoenix. Then you have local household gods, village guardian gods, animal gods, gods of rivers, gods of mountains . . .” She counted them off on her fingers.


10. “But if nothing is divine, why do we ascribe godlike status to mythological figures?” Jiang countered. “Why bow to the Great Tortoise? The Snail Goddess Nüwa?


11. The Hinterlanders have been interpreting the future for years, reading the cracks in a tortoise shell to divine events to come. They can fix illnesses of the body by healing the spirit. They can speak to plants, cure diseases of the mind…”


12. She married the hunter. She taught the men of the hunter’s tribe many things: how to chant at the sky for rain, how to read the patterns of the weather in the cracked shell of a tortoise, how to burn incense to appease the deities of agriculture in return for a bountiful harvest.


Źródło: Mossar, Opracował: XYuriTT

Nie kończąca się historia

Tytuł: Nie kończąca się historia
Tytuł angielski: The Neverending Story
Tytuł oryginału: Die Unendliche Geschichte
Autor(zy): Michael Ende
Tłumaczenie: Sławomir Błaut
Rok wydania: 1979 (DE)
Wydawnictwo: Thienemann Verlag (DE)

Dlaczego w bazie: Książkowy pierwowzór dosyć znanego filmu (o ciut innym tytule, Niekończąca się opowieść). W jednej, dłuższej scenie przewija się tutaj postać starej żółwicy, Morly, scenę przytaczamy w całości. Później jest też jedna scena w której bohater widzi płaskorzeźbę przedstawiającą m.in. żółwia.

Dopiero gdy znalazł się na szczycie i ogarnął wzrokiem całą górę, zobaczył, że były to potężne płyty rogowe, w których szczelinach i rozpadlinach plenił się mech. Znalazł więc Rogową Górę !
Nie odczuł jednak żadnej satysfakcji z tego odkrycia. Śmierć wiernego konika sprawiła, że przyjął ten fakt niemal obojętnie. Musiał teraz jeszcze dojść, kim była i gdzie przebywała mieszkająca tu Prastara Morla. Zastanawiając się jeszcze, poczuł nagle, że przez górę
przebiega lekki wstrząs, potem usłyszał niesamowite sapanie i mlaskanie oraz głos, który zdawał się dobywać z najgłębszych wnętrzności ziemi:
– Niech to licho, stara, coś po nas łazi.
Atreju podążył na koniec grzbietu góry, skąd dochodziły te dźwięki. Pośliznął się przy tym na kępie mchu i zaczął się zsuwać. Nie udało mu się zatrzymać, zsuwał się coraz szybciej i wreszcie runął w dół. Szczęśliwym trafem spadł na jedno z drzew, które rosły w dole. Zatrzymał się na jego gałęziach.Zobaczył przed sobą olbrzymią pieczarę wydrążoną w górskim stoku, w której czarna woda chlupotała i pluskała, bo w środku coś poruszało się i wyłaniało powoli. Wyglądało to jak odłamek skały wielkości domu. Dopiero gdy ukazało się w całości, Atreju zobaczył, że była to głowa osadzona na długiej, pomarszczonej szyi, głowa żółwia. Jego oczy były wielkie jak czarne stawy . Pysk unurzany w szlamie i wodorostach ociekał wodą. Cała ta Rogowa Góra – Atreju pojął to nagle – była jednym monstrualnym zwierzęciem, gigantycznym żółwiem bagiennym: Prastarą Morlą !
Potem znów odezwał się ten sapiący, bulgoczący głos:
– Mały, co ty tu robisz?
Atreju chwycił amulet na piersi i trzymał tak, że wielkie jak staw oko żółwicy musiało go dostrzec.
– Znasz to, Morlo?
Upłynął jakiś czas, zanim odpowiedziała:
– Niech to licho, stara – AURYN – znak Dziecięcej Cesarzowej – dawnośmy tego nie widziały – oj, dawno.
– Dziecięca Cesarzowa jest chora – oznajmił Atreju. – Wiedziałaś o tym?
– Nam jest wszystko jedno, prawda, stara? – odrzekła Morla. W ten dziwaczny sposób zdawała się rozmawiać z samą sobą, może dlatego, że nie miała innego rozmówcy, kto wie, od jak już długiego czasu. – Jeśli jej nie uratujemy, ona umrze – dodał Atreju bardziej nagląco. – Też racja – przyznała Morla.- Ale wraz z nią zginie Fantazjana – zawołał Atreju – zniszczenie szerzy się już wszędzie. Sam widziałem.
Morla wlepiła w niego olbrzymie, puste oko.
– My nie mamy nic przeciwko temu, prawda, stara? – zabulgotała. – Wtedy wszyscy zginiemy. – krzyknął Atreju. – My wszyscy. – Niech to licho, mały – odpowiedziała Morla – a co nas to obchodzi? Dla nas nic już nie jest ważne. Wszystko jest obojętne, wszystko nam jedno. – Ty też zostaniesz unicestwiona, Morlo! – krzyknął gniewnie Atreju. Ty też! A może myślisz, że jak jesteś taka stara, to przeżyjesz Fantazjanę?
– Niech to licho – zabulgotała Morla. – Jesteśmy stare, mały, o wiele za stare. Dość już się nażyłyśmy. Widziałyśmy za dużo. Kto wie tyle co my, dla tego nic już nie jest ważne. Wszystko wiecznie się powtarza, dzień i noc, lato i zima, świat jest pusty i bez sensu. Wszystko kręci się w kółko. Co powstaje, musi przeminąć, co rodzi się, musi umrzeć.
Wszystko się znosi, dobro i zło, głupota i mądrość, piękno i brzydota. Wszystko jest puste. Nic nie jest realne. Nic nie jest ważne.Atreju nie wiedział, co na to rzec. Przytłaczające, ciemne i puste spojrzenie Prastarej Morli paraliżowało wszystkie jego myśli. Po chwili znów usłyszał jej głos:
– Ty jesteś młody, mały. My jesteśmy stare. Gdybyś był stary jak my, tobyś wiedział, że nie ma nic prócz smutku. Niech to licho. Dlaczego nie mamy umrzeć, ty, ja, Dziecięca Cesarzowa, wszyscy, wszyscy? Przecież wszystko to tylko pozór, tylko igraszka w nicości. Wszystko jest obojętne. Zostaw nas w spokoju, mały, odejdź.
Atreju wytężył całą swoją wolę, aby oprzeć się paraliżującemu działaniu jej spojrzenia.
– Jeśli wiesz tak dużo – powiedział – to wiesz także, na czym polega choroba Dziecięcej Cesarzowej i czy jest na nią lekarstwo?
– Wiemy, prawda, stara, wiemy – sapnęła Morla – ale to wszystko jedno, czy zostanie uratowana, czy nie. Więc po co mamy to mówić? – Jeśli naprawdę jest ci wszystko jedno – natarł na nią Atreju – to równie dobrze mogłabyś mi powiedzieć.
– Mogłybyśmy, stara, prawda? – chrząknęła Morla. – Ale nie mamy ochoty.
– W takim razie – zawołał Atreju – wcale ci nie jest wszystko jedno! W takim razie sama nie wierzysz w to, co mówisz!
Długo było cicho, potem usłyszał głębokie bulgotanie i odbijanie się. Miało to pewnie być coś w rodzaju śmiechu, jeśli Prastara Morla w ogóle potrafiła jeszcze się śmiać.
W każdym razie powiedziała:
– Szczwany jesteś, mały. Niech to licho. Szczwany jesteś. Dawnośmy się już tak nie ubawiły, prawda, stara? Niech to licho. Rzeczywiście równie dobrze możemy ci to powiedzieć. Nie ma różnicy. Mamy mu powiedzieć, stara?
Zapadła długa cisza. Atreju czekał w napięciu na odpowiedź Morli, nie przerywając pytaniami jej powolnych i ponurych procesów myślowych. W końcu żółwica podjęła na nowo:
– Ty żyjesz krótko, mały. My żyjemy długo. Już o wiele za długo. Ale żyjemy w czasie. Ty krótko. My długo. Dziecięca Cesarzowa istniała już przede mną. Ale nie jest stara. Jest wciąż młoda. Niech to licho. Jej istnienie mierzy się nie latami, lecz imionami. Potrzeba jej nowego imienia, coraz to nowego. Znasz jej imię, mały ?
– Nie – przyznał Atreju – nigdy go jeszcze nie słyszałem. – Nie mogłeś słyszeć – odpowiedział Morla – nawet my nie możemy go sobie przypomnieć. A przecież miała już ich wiele. Ale wszystkie poszły w zapomnienie. Wszystko przeminęło. Niech to licho. A ona bez imienia nie może żyć. Dziecięcej Cesarzowej potrzeba tylko nowego imienia, a będzie znów zdrowa. Ale to nie ma żadnego znaczenia.
Zamknęła oczy, wielkie jak stawy, i zaczęła powoli cofać głowę. – Poczekaj! – zawołał Atreju. – Skąd ona dostaje imię? Kto jej może je nadać? Gdzie je znajdę?
– Nikt z nas – usłyszał bulgot Morli – żadna istota w Fantazjanie nie może jej nadać nowego imienia. Dlatego wszystko jest daremne. Nie przejmuj się, mały. Nic nie jest ważne.
– Wobec tego kto? – krzyknął Atreju nie panując już nad sobą. – Kto może nadać jej imię, które uratuje ją i nas wszystkich?
– Nie rób takiego hałasu! – odparła Morla. – Zostaw nas w spokoju i odejdź. My też nie wiemy, kto może.
– Jeśli ty nie wiesz – krzyczał Atreju coraz głośniej – to kto może wiedzieć?Żółwica jeszcze raz otworzyła oczy.
– Gdybyś nie nosił Blasku – sapnęła – to byśmy cię zjadły, tylko dla świętego spokoju. Niech to licho.
– Kto? – upierał się Atreju. – Powiedz mi, kto to wie, a zostawię cię w spokoju na wieki !
– Przecież to wszystko jedno – odpowiedziała Morla. – Może Uyulala w Południowej Wyroczni. Może ona wie. Co nas to obchodzi.
– A jak się tam dostanę?
– W ogóle się tam nie dostaniesz, mały. Niech to licho. Choćbyś dziesięć tysięcy dni podróżował. Za krótko żyjesz. Umarłbyś wcześniej. Za daleko. Na południu. O wiele za daleko. Dlatego wszystko jest daremne. Przecież mówiłyśmy od początku, prawda, stara? Co będzie, to będzie, a ty daj sobie z tym spokój, mały! Przede wszystkim zaś nas zostaw w spokoju! Po tych słowach żółwica ostatecznie zamknęła oczy o pustym spojrzeniu i cofnęła głowę do pieczary. Atreju zdał sobie sprawę, że nic już się od niej nie dowie.
W tym samym czasie podobny do cienia stwór, który wyłonił się z mroku spowitej nocą pustaci, odnalazł ślad Atreju i podążył ku Bagnom Smutku. Nic i nikt w Fantazjanie nie odwiedzie go od tego śladu. Bastian podparł głowę dłonią i zamyślony patrzył przed siebie. – Dziwne – powiedział na głos – że nikt w Fantazjanie nie może nadać Dziecięcej Cesarzowej nowego imienia.1

Potem wyszedł na dwór i brnąc w śniegu rozległej równiny przechodził obok niezliczonych obrazów. Oglądał uważnie jeden po drugim, bo wiedział już, ile od tego zależało, ale nie udało mu się odkryć żadnego, który by go w jakiś sposób poruszył. Wszystkie były mu zupełnie obojętne. Pod wieczór zobaczył Yora wyjeżdżającego klatką wyciągową z szybu kopalni. Stary górnik niósł w specjalnej ramie na plecach kilka różnej wielkości tablic z cieniutkiej miki. Bastian w milczeniu towarzyszył Yorowi, gdy ten raz jeszcze poszedł równiną daleko i na końcu któregoś z rzędów z największą ostrożnością ułożył swe nowe wykopaliska w miękkim śniegu. Jeden z obrazów przedstawiał mężczyznę, którego klatka piersiowa była klatką na ptaki, z dwójką gołębi w środku. Drugi ukazywał kamienną kobietę jadącą na wielkim żółwiu. Na trzecim, bardzo małym obrazie można było dojrzeć tylko motyla, którego skrzydła miały plamki w kształcie liter. Było jeszcze kilka innych malowideł, ale żadne nic Bastianowi nie mówiło.2


1. But from the top he overlooked the whole mountain, and then he saw that it consisted of great slabs of tortoise shell, with moss growing in the crevices between them.
He had found Tortoise Shell Mountain.
But the discovery gave him no pleasure. Now that his faithful little horse was gone, it left him almost indifferent. Still, he would have to find out who this Morla the Aged One was, and where she actually lived.
While he was mulling it over, he felt a slight tremor shaking the mountain. Then he heard a hideous wheezing and lip-smacking, and a voice that seemed to issue from the innermost bowels of the earth: ‚Sakes alive, old woman, somebody’s crawling around on us.’
In hurrying to the end of the ridge, where the sounds had come from, Atreyu had slipped on a bed of moss. Since there was nothing for him to hold on to, he slid faster and faster and finally fell off the mountain. Luckily he landed on a tree, which caught him in its branches.
Looking back at the mountain, he saw an enormous cave. Water was splashing and gushing inside, and something was moving. Slowly the something came out. It looked like a boulder as big as a house. When it came into full sight, Atreyu saw that it was a head attached to a long wrinkled neck, the head of a turtle. Its eyes were black and as big as ponds. The mouth was dripping with muck and water weeds. This whole Tortoise Shell Mountain — it suddenly dawned on Atreyu — was one enormous beast, a giant swamp turtle; Morla the Aged One.
The wheezing, gurgling voice spoke again: ‚What are you doing here, son?’
Atreyu reached for the amulet on his chest and held it in such a way that the great eyes couldn’t help seeing it.
‚Do you recognize this, Morla?’
She took a while to answer: ‚Sakes alive! AURYN. We haven’t seen that in a long time, have we, old woman? The emblem of the Childlike Empress – not in a long time.’
‚The Childlike Empress is sick,’ said Atreyu. ‚Did you know that?’
‚It’s all the same to us. Isn’t it, old woman?’ Morla replied. She seemed to be talking to herself, perhaps because she had had no one else to talk to for heaven knows how long.
‚If we don’t save her, she’ll die,’ Atreyu cried out. ‚The Nothing is spreading everywhere.
I’ve seen it myself.’ Morla stared at him out of her great empty eyes. ‚We don’t mind, do we, old woman?’ ‚
‚But then we shall all die!’ Atreyu screamed. ‚Every last one of us!’ ‚Sakes alive!’ said Morla. ‚But what do we care? Nothing matters to us anymore. It’s all the same to us.’
‚But you’ll be destroyed too, Morla!’ cried Atreyu angrily. ‚Or do you expect, because you’re so old, to outlive Fantastica?’
‚Sakes alive!’ Morla gurgled. ‚We’re old, son, much too old. Lived long enough. Seen too much. When you know as much as we do, nothing matters. Things just repeat. Day and night, summer and winter. The world is empty and aimless. Everything circles around. Whatever starts up must pass away, whatever is born must die. It all cancels out, good and bad, beautiful and ugly. Everything’s empty. Nothing is real. Nothing matters.’
Atreyu didn’t know what to answer. The Aged One’s dark, empty, pond-sized eyes paralyzed his thoughts. After a while, he heard her speak again:
‚You’re young, son. If you were as old as we are, you’d know there’s nothing but sadness.
Why shouldn’t we die, you and I, the Childlike Empress, the whole lot of us? Anyway, it’s all flim-flam, meaningless games. Nothing matters. Leave us in peace, son. Go away.’
Atreyu tensed his will to fight off the paralysis that flowed from her eyes.
Tf you know so much,’ he said, ‚you must know what the Childlike Empress’s illness is and whether there’s a cure for it.’
‚We do, we do! Don’t we, old woman?’ Morla wheezed. ‚But it’s all the same to us whether she’s saved or not. So why should we tell you?’
‚If it’s really all the same to you,’ Atreyu argued, ‚you might just as well tell me.’
‚We could, we could! Couldn’t we, old woman?’ Morla grunted. ‚But we don’t feel like it.’
‚Then it’s not all the same to you. Then you yourself don’t believe what you’re saying.’
After a long silence he heard a deep gurgling and belching. That must have been some kind of laughter, if Morla the Aged One was still capable of laughing. In any case, she said: ‚You’re a sly one, son. Really sly. We haven’t had so much fun in a long time. Have we, old woman? Sakes alive, it’s true. We might just as well tell you. Makes no difference. Should we tell him, old woman?’
A long silence followed. Atreyu waited anxiously for Morla’s answer, taking care not to interrupt the slow, cheerless flow of her thoughts. At last she spoke: .
‚Your life is short, son. Ours is long. Much too long. But we both live in time. You a short time. We a long time. The Childlike Empress has always been there. But she’s not old.
She has always been young. She still is. Her life isn’t measured by time, but by names.
She needs a. new name. She keeps needing new names. Do you know her name, son?’
‚No,’ Atreyu admitted. ‚I never heard it.’
‚You couldn’t have,’ said Morla. ‚Not even we can remember it. Yet she has had many names. But they’re all forgotten. Over and done with. But without a name she can’t live. All the Childlike Empress needs is a new name, then she’ll get well. But it makes no difference whether she gets well or not.’
She closed her pond-sized eyes and began slowly to pull in her head.
‚Wait!’ cried Atreyu. ‚Where can she get a name? Who can give her one? Where can I find the name?’
‚None of us,’ Morla gurgled. ‚No inhabitant of Fantastica can give her a new name. So it’s hopeless. Sakes alive! It doesn’t matter. Nothing matters.’
‚Who then?’ cried Atreyu in despair. ‚Who can give her the name that will save her and save us all?’
‚Don’t make so much noise!’ said Morla. ‚Leave us in peace and go away. Even we don’t know who can give her a name.’
‚If you don’t know,’ Atreyu screamed even louder, ‚who does?’
She opened her eyes a last time.
‚If you weren’t wearing the Gem,’ she wheezed, ‚we’d eat you up, just to have peace and quiet. Sakes alive!’
‚Who?’ Atreyu insisted. ‚Tell me who knows, and I’ll leave you in peace forever.’
‚It doesn’t matter,’ she replied. ‚But maybe Uyulala in the Southern Oracle knows. She may know. It’s all the same to us.’
‚How can I get there?’
‚You can’t get there at all, son. Not in ten thousand days’ journey. Your life is too short.
You’d die first. It’s too far. In the south. Much too far. So it’s all hopeless. We told you so in the first place, didn’t we, old woman? Sakes alive, son. Give it up. And most important, leave us in peace.’
With that she closed her empty-gazing eyes and pulled her head back into the cave for good. Atreyu knew he would learn no more from her.


2. Toward evening Yor came up from the mine. Bastian saw him step out of the pit cage. In a frame on his back he was carrying different-sized sheets of paper-thin isinglass. Bastian followed him in silence as he went far out into the plain and carefully bedded his new finds in the soft snow at the end of a row. One of the pictures represented a man whose chest was a birdcage with two pigeons in it, another a woman of stone riding on a large turtle. One very small picture showed a butterfly with letters on its wings. And many more, but none meant anything to Bastian.


Autor: XYuriTT

Robot Chicken

Tytuł: Robot Chicken
Premiera: 2005-trwa
Angielski Dubbing: Seth Green, Matthew Senreich, Breckin Meyer, Tom Root
Gatunek: Animacja, akcja, komedia, SF
Kraj Produkcji: USA
Sposób zapoznania: Wybrane odcinki

Dlaczego w bazie: Robot Chicken to nietypowy „serial”, każdy ~11minutowy odcinek składa się bowiem z zróżnicowanej ilości segmentów, niektóre są 2sekundowymi gagami, inne miewają aż 3 minuty lub więcej. Żółwich elementów jest wręcz masa. Najwięcej tych związanych z Żółwiami Ninja, ale są też nawiązania do Mario, Gamery czy też ogólnie do żółwi jako takich. Poniżej szczegółowa rozpiska:

S01E03 – Gold Dust Gasoline – W jednym z segmentów pokazany jest wyścig w którym biorą udział Mario i Luigi. Wspominają oni o użyciu „niebieskiej żółwiej skorupki”, jak wyjaśniają, ostatecznej broni z Mario kart. Aktywowana, odnajduje magicznie prowadzący samochód i pozbywa się go.

– Mario, we’re losing.
– It’s time to use the blue tortoise shell, no?
– Do it, you magnificent stereotypical bastard.

– The blue tortoise shell is Mario kart race’s ultimate weapon. It magically finds the lead car in the race, and takes it out. Wha-ha-ha-ha!


S01E06 – Vegetable Fun Fest – Pojawia się segment z żółwiem i jadącym na nim ślimaku.
S01E09 – S&M Present – Pojawia się segment z całą czwórką Żółwi Ninja które trenują/walczą z jedną z postaci – która to musi po głosie rozpoznać którego z nich ma wyeliminować.

– Only one of these turtles is played by Corey Feldman. Trust your instincts. Corey Feldman.
– Pizza is radical!
– Master Splinter is way cool!
– Turtle power, dude!

– Only one of these turtles is played by Forcory – for Fory Clel…- Clory Flu… Cloris Leachman.


S02E03 – Easter Basket – W segmencie o Flinstonach pojawia się żółw używany w charakterze bidetu. Najpierw wspomina, jakich (w domyśle, strasznych) rzeczy był świadkiem, a gdy jedna z postaci wpada w morderczy szał, prosi on „pana” by nie powstrzymywał tej osoby nim zabije i jego, w domyśle, skończy jego cierpienia.

Oh, man, the things I’ve witnessed…

Oh lord, please don’t stop him before he kills me.


S02E05 – Dragon Nuts – Pojawia się segment z postaciami z Niekończącej się opowieści, w tym z Morlą.
S02E08 – Rodigitti – Jest cały segment poświęcony TMNT którzy to stali się „starymi” zamiast „nastoletnimi” żółwiami. Pojawia się też adekwatnie przerobiona piosenka z kreskówki, z kawałkami typu ‚bohaterowie na wózkach” czy „Bohaterowie w pieluchach”.

Senior Mutant Ninja Turtles. Heroes in a Wheelchair! (…)
Senior Mutant Ninja Turtles. Heroes wearing diapers! (…)
Senior Mutant Ninja Turtles. Heroes touching Nurses! (…)
Senior Mutant Ninja Turtles. Dealing with life’s changes!


S02E12 – The Munnery – W jednym z segmentów pojawiają się dzieciaki które zmieniają się w ogromne zwierzęta, jeden z nich, Jimmy, zmienia się w ogromnego żółwia.
S02E18 – Lust for Puppets – W segmencie z Mario i Luigim ten drugi widzi żółwia (wyprowadzanego na spacer przez dziewczynkę) i zaczyna po nim skakać, zabijając go.

– Look, it’s a turtle.
– What are you doing?! You just killed my turtle!
– Oh, my God! I’m so sorry! ?


S03E05 – Shoe – W jednym z segmentów pokazany jest typowo westernowy pojedynek Żółwia i Zająca, co można uznać za oczywiste nawiązanie. Zająć jest oczywiście i strzela pierwszy, wielokrotnie trafiając żółwia, jednak na jego skorupie nie robi to wrażenia. Powoli wyciąga on swoją broń i pokonuje przeciwnika.
S03E10 – Moesha Poppins – W jednym z segmentów pojawia się Venus, postać żółwicy która dołączyła do żółwi w serialu Wojownicze żółwie ninja – następna mutacja. Określona jest jako piąty członek ekipy z bardzo specjalnym akcesorium – waginą. Wyjaśnione jest także, że po tym jak wyleciała z ekipy, próbowała odebrać sobie życie w sposób właściwy dla odrzuconych żółwi – poprzez spuszczenie w toalecie.

– The Teenage Mutant Ninja Turtles briefly added a fifth member with a very special accessory… a vagina. But after getting dumped from the team, Venus chose to end her life the way all discarded turtles meet their maker. Seen it a million times… tried to flush herself down the toilet.


S04E12 – Maurice Was Caught – Jest jeden krótki segment przedstawiający zbliżające się do siebie powolutku żółwie.
S04E15 – Due to Constraints of Time and Budget – Ponownie nawiązanie do Mario Kart wyścigów, na desce rozdzielczej widać ikonki m.in. z zielonym i niebieskim żółwiem, są też elementem dialogów. Wspomniane jest, że żółwie zielone są gatunkiem zagrożonym.

– Are those green turtles?
– Whatever they are, they’re getting shot.
– No! Green turtles are endangered!

– No! Not that one!
– The blue turtle shell always seeks out…


S04E16 – The Ramblings of Maurice – Jeden z segmentów poświęcony jest temu jakie zagrożenie stanowią plastikowe elementy sześciopaków i innych takich wielopaków (w Polsce praktycznie niespotykane, ale w USA popularna jest sprzedaż 4/6paków w formie 4/6 puszek które na górze połączone są plastikowym elementem, można zobaczyć na screenie) i przypomnieniu, że na wszelki wypadek należy je „rozrywać”. Całość jest oczywiście prześmiewczym ostrzeżeniem, bo pokazane jest jak w żółwim barze wybucha bójka i żółwie się biją, dopiero jak „z góry” dociera do nich taki foliowy śmieć, jeden używa go by udusić drugiego.
S05E05 – Malcolm X: Fully Loaded – W jednym segmencie na publiczności siedzi m.in. Shredder.
S05E19 – Fool’s Goldfinger – Pojawia się segment The World’s Coolest Turtle w którym to pokazany jest stojący żółwik, któremu to otwiera się skorupa i wysuwa się śmigło dzięki któremu sobie lata.
S06E08 – Choked on Multi-Colored Scarves – Żółw wspomniany tylko w dialogu, bohaterowie patrzą na chmury, jeden z nich mówi „Spójrz, żółw!”, sama chmura nie jest jednak pokazana.

– Hey, look, a turtle!


S06E10 – Collateral Damage in Gang Turf War – Pojawia się segment z TMNT, jeden z nich pokazuje breakdencowe ruchy kręcąc sie na skorupce, ale nie potrafi sam wstać. Co kończy się dla niego tragicznie. Jest w tym odcinku także segment w którym na sekundkę widać Bowsera z uniwersum Mario.
S06E12 – Butchered in Burbank – Pojawia się nawiązanie do TMNT w formie reklamy kreskówki z street sharks, wcale a wcale nie bedących rip-offem TMNT!

– The street sharks”!
– It’s in-your-face, half-man, half-shark action that’s…
– Totally different from the ninja turtles!

– Plus, you won’t hear any hackneyed turtle puns on this show! Plus shell of a fun, hehe.

– It’s one shell of a good time — oh, wait.


S07E03 – Secret of the Booze – Pojawia się scenka z TMNT i innymi postaciami z ich uniwersum.
S07E11 – Super Guitario Center – Segment z TMNT a także z Shredderem który to romansuje z April!

– Turtles, strength comes from within.

– She’s the perfect bait to catch the turtles.

– I should go before the turtles wake up.


S08E01 – Garbage Sushi – Żółw występuje w segmencie z napadem na bank. Strzelający do niego policjanci nie są w stanie go zranić. Policjant który wrzuca mu jednak do skorupki granat, jak najbardziej jest skuteczny.
S08E04 – Cheese Puff Mountain – Żółwik pojawia się w segmencie parodiującym Paw Patrol. Ponadto w segmencie gdzie animaniacy przedstawiają pozycje kamasutry, wymieniona jest pozycja „Snapping Turtle”, Żółw Jaszczurowaty.
S08E11 – Fridge Smell – Jest segment w który Splinter „uświadamia” żółwie w sprawach seksualnych. Co kończy się tym, że tworzą przystosowaną do żółwiej anatomi sek-lalkę April.
S08E15 – Hopefully Salt – Pojawia się segment z TMNT ukazujący ich brutalność w akcji, sam tytuł to „Pizza Brutality”, nawiązanie do „Police Brutality”, problemu z będącą nadmiernie i całkowicie niepotrzebnie brutalną Policją.
S08E17 – Secret of the Flushed Footlong – W jednym z segmentów, w restauracji pokazany jest Krang.
S09E18 – Your Mouth Is Hanging Off Your Face – Michelangelo próbuje zapłacić dostawcy Pizzy obnażaniem się.
S10E01 – Ginger Hill in: Bursting Pipes – Dwasegmenty z żółwimi elementami. W pierwszym Shredder zabija TMNTków używając plastikowych słonek. W drugim, parodi progrtamu „Mister Rogers’ Neighborhood” w którym występuje robotyczna wersja tytułowej postaci pojawia się żółw w paczce, niewidoczny. Niestety, marnie kończy, Robo-Rogers go zabija.

– Mr. McFeely, I was not expecting a package.
– It’s a special surprise. It likes to walk on the ground and swim in the water.
– It is a turtle.
– Uh yes, it certainly was.
– Thank you for the turtle box


S10E08 – Molly Lucero in: Your Friend’s Boob – W segmencie z musicalem Godzilli pojawia się Gamera!

Robot Chicken: DC Comics Special – W jednej ze scenek pojawia się całą ekipa Captain Carrot and His Amazing Zoo Crew!, w tym Fastback.

– It’s a turtle wearing goggles.

Autor: XYuriTT

Rick i Morty

Tytuł: Rick i Morty
Tytuł angielski: Rick and Morty
Premiera: 2013-trwa
Angielski Dubbing: Justin Roiland, Chris Parnell, Spencer Grammer, Sarah Chalke, Kari Wahlgren, Dan Harmon, Maurice LaMarche
Polski Dubbing: Modest Ruciński, Michał Głowacki, Agnieszka Kudelska, Jacek Bończyk, Klementyna Umer, Jacek Czyż, Dorota Furtak-Masica, Jan Aleksandrowicz-Krasko, Robert Kibalski
Gatunek: Animacja, przygodowy, komedia, SF
Kraj Produkcji: USA
Sposób zapoznania: Wybrane odcinki

Dlaczego w bazie: Żółwie elementy znaleźliśmy w czterech odcinkach:
S01E03 – Anatomy Park – W tytułowym „parku”, w sekcji z obiektami gastronomicznymi dostrzec można lokal nazywający się „Turtle Fiesta!”.
S02E04 – Total Rickall – Odcinek opowiada o pasożycie który przybiera rozmaite formy. Jedną z tych form jest żółw w zimowej czapce, nie zostaje nijak nazwany, nie ma też żadnej większej roli niż bycie „częścią grupy”.
S03E08 – Morty’s Mind Blowers – Istotny element początkowej części odcinka stanowi figurka „Truth Tortoise”, „Żółwia Prawdy”. W tle można też dostrzec rzeźbę która może nasuwać żółwie skojarzenia.
S04E08 – The Vat of Acid Episode – Wśród przedmiotów jakie można dostrzec w „laboratorium” widać kanister z napisem „TGRI”, czyli jednoznaczne nawiązanie do (filmowych) Żółwi Ninja.


Autor: XYuriTT

Głowa rodziny

Tytuł: Głowa rodziny
Tytuł angielski: Family Guy
Premiera: 1999-trwa
Angielski Dubbing: Seth MacFarlane, Alex Borstein, Seth Green, Mila Kunis, Mike Henry, John Viener, Danny Smith, Patrick Warburton, Ralph Garman, Alec Sulkin
Gatunek: Animacja, komedia
Kraj Produkcji: USA
Sposób zapoznania: Wybrane odcinki

Dlaczego w bazie: Żółwie elementy znaleźliśmy w 10 odcinkach Family Guya. Poza jednym przypadkiem (a i w nim, drugie pojawienie się to cameo), wszystkie przypadki są unikatowe.

S02E17 – He’s Too Sexy for His Fat – Żółw pojawia się w formie kółka do pływania którego używa główny dziecięcy bohater podczas wizyty na basenie. Przedmiot ten jest też wspominany w dialogach.

– Jump in honey. Don’t be afraid, the turtle will keep you safe!
– Oh for god’s sake, I’m to intrust my life to a turtle, natures ‚D’ student?


S04E12 – The Perfect Castaway – Żółw pojawia się w jednej scenie, główny dorosły bohater chwali się, że schwytał żółwia i nazwał go Terence. A następnie go zabił i zrobił z niego popielniczkę.

– No, but I caught this turtle. Named him Terence. Then killed him, and hollowed him out into an ashtray for Stewie.


S07E16 – Peter’s Progress – W tym odcinki żółw pojawia się w formie dwóch wzmianek słownych. Wpierw Alan Rickman na automatycznej sekretarce mówi, że musi pamiętać na imprezę żart o żółwiu. Drugie pojawienie się jest w nie do końca określonym kontekście żywieniowym.

– Remember that turtle joke for the party.

– Oh, it’s quite good. I’m also enjoyin’ the turtled hen. Isn’t the turtled hen good?


S08E12 – Extra Large Medium – Żółw pojawia się w formie wzmianki słownej i wizualizacji. Jedna z postaci używa porównania „jak ślimak na grzbiecie żółwia”, zaraz też jest pokazana taka kombinacja, żółw stereotypowo idzie powoli, ale ślimak i tak domaga się, by zwolnił, bo chcę dotrzeć na miejsce żywy.

– Like a snail on the back of a turtle.


S11E06 – Lois Comes Out of Her Shell – Główny dziecięcy bohater znajduje w parku żółwia którego nazywa Sheldon. Jest to dosyć morderczy żółwik, stara się bowiem zabić „właściciela” i innych członków rodziny. Jako taki przewija się w sporej ilości scen przez cały film – „ginie” pokonany przez… Mario. Oczywiście nie brak też cytatów nawiązujących do żółwia.

– Yeah, she makes my turtlehead go in, too.

– What is that? Is that a turtle?
– Yes, Brian. I found him at the park. I named him Sheldon.

Come on, Stewie. He’s just a little turtle. He can’t hurt you.

I jump on a turtle, Stewie. It’s not an exciting life, but it’s my life.


S11E08 – Jesus Mary and Joseph – W tym odcinku pojawiają się w formie prezentu TurtleDoves – zasadniczo są to turkawki i nie mają nic poza nazwą wspólnego z żółwiami, w odcinku jest jednak przeciwnie, mają formę którą można opisać jako „gołą w żółwiej skorupie”.
S13E09 – This Little Piggy – Żółw zostaje przywołany w porównaniu, postać mówi, że jest zmęczona życiem w małym pudełku, niczym jakiś klaustrofobiczny żółw. Jest to także zwizualizowane żółwiem który jest na przeciwko aligatora, a więc zagrożenia, i na zmianę, chowa się przed nim, ale zaraz wysuwa głowę ze skorupki, bo jej wnętrza także się boi.

– I’m tired of living my life in a tiny little box, like some sort of claustrophobic turtle.


S13E18 – Take My Wife – Żółw pojawia się tylko w dialogu, konkretnie, pada stwierdzenie, że Randy Jackson to po prostu duży żółw morski.

– Randy Jackson was just a big sea turtle, we heard.


S15E01 – The Boys in the Band – Żółwie pojawiają się w podwójnej formie w tym odcinku. Jedna to zespół Turtlenecks. Czyli w sumie „golfy”, ale i tak wspominamy. Drugie pojawienie się to żółw trzymany przez osobę występującą na urodzinach dziecka – ma on też węża i pająka.
S19E07 – Wild Wild West – Cameo ma Sheldon z odcinka S11E06, można go zauważyć (lub innego, identycznego żółwia) pod koniec odcinka, gdy bohaterowie razem śpiewają i dołączają do nich rozmaite zwierzęta.

Autor: XYuriTT

Willy’s Wonderland

Tytuł: Willy’s Wonderland
Premiera: 2021
Reżyseria: Kevin Lewis
Aktorzy: Nicolas Cage, Emily Tosta, Beth Grant, Ric Reitz, Chris Warner, Kai Kadlec, Caylee Cowan, Jonathan Mercedes, Terayle Hill, Christian Delgrosso, David Sheftell, Jiri Stanek, Jessica Graves Davis, Taylor Towery, Chris Schmidt Jr.
Gatunek: Akcja, komedia, horror, thriller
Kraj Produkcji: USA

Dlaczego w bazie: W filmie tym pojawia się całą grupa złowieszczych mechanicznych, opętanych figurek. Jedną z nich jest Tito the Turtle, czyli właśnie żółw, stylizowany jest w mocno sugerujące meksyk sposób, mówi także prawie wyłącznie po hiszpańsku. Przewija się w wielu scenach przez cały film, czasem jako postać tła, rysunek czy plakat, czasem zaś akcja skupia się na chwilę bezpośrednio na nim.

Autor: XYuriTT

Cats & Dogs 3: Paws Unite

Tytuł: Cats & Dogs 3: Paws Unite
Premiera: 2020
Reżyseria: Sean McNamara
Aktorzy: Melissa Rauch, Max Greenfield, George Lopez, Callum Seagram Airlie, Sarah Giles, Kirsten Robek, John Murphy, Paul Dobson, Garry Chalk, Michael Daingerfield, Michael Meneer, Andy Thompson, Matt Afonso, James Rha, Pauline Newstone
Gatunek: Animacja, akcja, przygodowy, komedia, familijny, fantasy, romans
Kraj Produkcji: USA

Dlaczego w bazie: Spora część akcji filmu dzieje się w sklepie zoologicznym. W czasie tych scen, dwukrotnie pokazywane jest też terrarium w którym znajduje się jeden żółw. W dwóch innych scenach widać innego żółwia, natomiast w jednej „w telewizorze” jeszcze innego, kupionego przez kogoś.

Autor: XYuriTT

Miasteczko South Park

Tytuł: Miasteczko South Park
Tytuł angielski: South Park
Premiera: 1997-trwa
Angielski Dubbing: Trey Parker, Matt Stone, Mona Marshall, April Stewart, Isaac Hayes
Polski Dubbing: Maciej Kowalik, Mateusz Narloch, Bartosz Obuchowicz, Maciej Kowalski, Jakub Wieczorek, Krzysztof Dracz, Przemysław Glapiński, Jacek Kopczyński, Elżbieta Kopocińska
Gatunek: Animacja, komedia
Kraj Produkcji: USA
Sposób zapoznania: Wybrane odcinki

Dlaczego w bazie: Sourh Park jest względnie żółwim serialem, interesujące nas elementy znaleźlismy w 17 odcinkach. Jedynym powracającym motywem jest stacja HBC i jej logo, pozostałe żółwie pojawienia bądź wzmianki są unikotowe dla swoich odcinków. Rozpiska:
S01E09 – Mr. Hankey, the Christmas Poo – Żółw jest w tym odcinku tylko w formie wzmianki słownej, podczas przedstawienia świątecznego w szkole narrator wspomina słońce przypominające żółwia.

– How like a turtle, the sun looks.


S01E12 – Mecha-Streisand – Cały odcinek wypełniony jest nawiązaniami do filmów z Kaiju: Godzilli, oczywiście, Ultramana, ale i Gamery. W jej „rolę” wciela się Sidney Poitier, wpierw w ludzkiej postaci, potem zaś rośnie do Gamerowatego stwora.
S02E03 – Chickenlover – Żółwie są w tym odcinku tylko w formie wzmianki słownej. Ekipa kręcoca program Cops zamiast nagrywać policjanta zajmującego się tytułową sprawą stwierdza, że idzie na lunch a potem spróboje nakręcić żółwie przy stawie.

Uh, we’re gonna go grab some lunch and maybe get some shots of those turtles down at the pond.


S02E09 – Chef’s Salty Chocolate Balls – Żółw pojawia się w tym serialu tylko w formie wzmianki w dialogu. Jeden z hollywoodzkich twórcćw od razu myśli o przerobieniu pojawiającej się historyjki tak, żeby było o walczącym z przestępczością króliko czy też o milusińskim żółwiu.

– It could be a crime fighting rabbit, or a lovable turtle.


S03E02 – Spontaneous Combustion – Żółw pojawia się w tym odcinku w dwóch formach. Pierwsza to wzmianka słowna – Policjant Barbrady widząc Cartmana na krzyżu uznaje, że to litera T, a T oznacza żółwia (Turtle). Drugie pojawienie się ma miejsce przy rozdawaniu nagród nobla, jednym z nominowanych jest postać która to ma żółwia z Galapagos z siedmioma zadkami.

T. T is for turtle.

And Alphonz Mephesto for his seven-assed Galapagos turtle. A ten przy nagrodach nobla.


S04E07 – Chef Goes Nanners – W tym odcinki żółw jest tylko wspomniany – podczas debaty na temat tego czy należy zmienić flage South Parku jedna z postaci mówi, że wszystkie zwierzęta zabijają, poza tymi głupimi, jak krowy i żółwie.

All animals kill And the animals that don’t kill are stupid ones, Like cows and turtles and stuff. So, people should not be so upset about killing.


S05E01 – It Hits the Fan – Żółw pojawia się w tym odcinku w formie logo stacji HBC a także maskotki związanej z jednym z programów przez nią produkowanych, „halo the turtle”. Wspominany zostaje też oczywiście słownie w scenie gdy gadżety z logo oraz pluszak z żółwiem są rozdawane.

– Which allows us to make great family programming, like „halo the turtle”.

But we can keep the „halo the turtle” dolls, right?


S06E05 – The New Terrance and Phillip Movie Trailer – Jedna z postaci, Ike, mówi bardzo niewyraźnie, ale to co mówi, to chyba „jestem żółwiem-nietoperzem+.

Hey, i’m a turtle bat.


S06E07 – The Simpsons Already Did It – Żółwie wspomniane są tylko w dialogu, bohater chcący kupić sobie zestaw „sea-people” opowiada kolegom jak to będą Ci sea-people jeździć na żółwiach.

– And they ride around on turtles.


S06E15 – The Biggest Douche in the Universe – Pojawia się logo stacji HBC.
S07E08 – South Park is Gay! – Pojawia się logo stacji HBC.
S08E09- Something Wall-Mart This Way Comes – Żółw pojawia się w formie raczej słabo widocznej naklejki, jest też w dialogu, osoba ją dająca jednoznacznie stwierdza, że to żółw.

– Here. It’s a little turtle.


S15E02- Funnybot – Tytułowy Funnybot opowiada żart o tym, jak to meksykanie zawsze marudzą na temat żółwi w swych waginach (opowiada on kawały dodając do siebie zasadniczo losowe elementy, co i tak bawi ludzi).

Don’t you hate how– Mexicans always complain about– turtles n their vaginas?


S15E03- Royal Pudding – Żółw w tym odcinku jest tylko wspomniany – jedna z postaci jest porównana w swych staraniach na scenie do wydalającego żółwia.

– You call rolling your fat ass out on the stage and lazily blurting out your lines like a turtle taking a shit. You call that trying?


S15E04- T.M.I. – Żółw tylko w dialogu, podczas mierzenia, penis jednego z uczniów szkoły zostaje przywołany do chowającego się żółwia.

– I can’t wait if your wiener is pullin’ a scared turtle.


S19E10- PC Principal Final Justice – Żółw pojawia się w formie wzmianki słownej, przywołany zostaje znany z Łowcy Androidów test na człowieczeństwo. W odpowiednio South Parkowym klimacie, oczywiście, bohater mów rozmówcy, że afroamerykanim przewrócił żółwia na plecy. Transpłciowy filipińczyk przychodzi i widzi żółwia smażącego się w słońcu. Pyta następnie, jakiego koloru jest ojciec filipińczyka.

– An African-American flips a turtle over on its back. A transgender Filipino comes and sees the helpless turtle baking in the sun. What color is the Filipino’s father?


S21E07- Doubling Down – Jedna z postaci, doradca prezydenta USA pytany o zdanie stwierdza, że nic nie wie, jest jedynie żółwiem.

– I don’t know anything, I’m just a turtle.

Autor: XYuriTT